1Pieśń i psalm Asafa. Boże, nie milcz; nie bądź głuchy i bezczynny, Boże! 2Bo oto burzą się twoi wrogowie, a ci, którzy cię nienawidzą, podnoszą głowę. 3Przeciwko twemu ludowi knują spisek i naradzali się przeciw tym, których ochraniasz; 4Mówiąc: Chodźcie, wytępmy ich, niech nie będą narodem, żeby więcej nie wspominano imienia Izraela. 5Zmówili się bowiem jednomyślnie, przeciwko tobie zawarli przymierze: 6Namioty Edomitów i Izmaelitów, Moab i Hagaryci; 7Gebal, Ammon i Amalek; Filistyni z mieszkańcami Tyru. 8Także Assur przyłączył się do nich, wsparł swym ramieniem synów Lota. Sela. 9Uczyń im tak, jak Midianitom, jak Syserze, jak Jabinowi nad potokiem Kiszon; 10Którzy zostali wytępieni w Endor, stali się jak gnój dla ziemi. 11Z ich dostojnikami postąp jak z Orebem i Zeebem, jak z Zebachem i Salmunną, ze wszystkimi ich książętami; 12Którzy mówili: Weźmy w posiadanie przybytki Boże. 13Mój Boże, uczyń ich jak koło i jak źdźbło na wietrze. 14Jak ogień, który pali las, i jak płomień, który wypala góry; 15Tak ty ich ścigaj swoją nawałnicą i swoją burzą zatrwóż ich. 16Okryj ich twarze hańbą, aby szukali twego imienia, PANIE! 17Niech się zawstydzą i zatrwożą na wieki, niech się okryją hańbą i zginą. 18Niech poznają, że jedynie ty, którego imię jest PAN, ty jesteś Najwyższy ponad całą ziemią.